Een positieve dag
Ik zit hier in de koffietent, heb vanmiddag gelezen in de bieb en twee sollicitaties verstuurd. Vlak daarvoor heb ik mezelf zitten vervloeken en zat ik te denken en te haten op m'n ouders. Ik zat op de tandartsstoel vanochtend en hoorde de zuiger, het zoog al mijn liefde weg en alle dingen die ik lief had. TSSSSSFFFLFFLLFLFFLUP! daar ging het. De zuiger en de boor. Ik had een bek vol water en slikte het door. Ik hoorde de tandarts gniffelen van achter haar mondkapje. 'Doe je mond open.' Ik deed m'n mond open maar ze raakte met de punt van het werktuig mijn lip. Ik bewoog het geïrriteerd. 'Sorry.' zei ze. Het was even stil. 'Dat kwam omdat jij je mond niet open hield.' zei ze daarna. Er moest iets gebeuren, ik leek niet bij mezelf te kunnen komen. Er was nog meer rotzooi terwijl ik door de stad liep. Ik had discussies met de wooncomissie; ze wilden dat ik gratis ging werken. Dat wilde ik niet. En ik zat te haten op iedereen die voorbij kwam. Maar gelukki...