Avonturen van Fred

De verjaardag van m'n zusje was er één om niet te vergeten. Och, ik had zoveel medelijden met m'n vader, die zichtbaar in zijn hoofd zat te dolen, alsof hij nooit echt bij de les was en altijd afhankelijk van de vriendelijkheid van een ander die het voortouw nam met hem te praten. Het waren gesprekken die altijd over dezelfde vermoeiende onderwerpen gingen; zijn kwekerij, zijn businesspartners, Japan, zijn verleden, zijn houtcreaties, zijn gedachtes. Op een moment dat ik zat na te denken over iets te zeggen tegen Kelvin, met wie ik zojuist de meest ongemakkelijke hand ooit had geschud, kwam hij naar m'n oor toe: 'Moet je nog schilderen in je nieuwe huis? Anders heb ik nog wel verf voor je.' Vanuit de chaos in zijn hoofd heeft hij besloten dat het een goed moment was om over verf te beginnen voor in een huis waar ik nog niet woon. Ik wilde iets tegen Kelvin zeggen, beginnen over mijn schaamte of iets dergelijks. Opgetogen zij hij 'Freekie!' bij mijn aankomst,...

 Er klinkt verdraaid lekkere muziek in m'n huisje, die ik verdomme binnenkort kwijt ben. Er wordt vorstelijk, royaal geluisterd. Ik ben zo ontzettend boos en geïrriteerd de heletijd. Ik kan iedereen wel met schijt bekogelen, zo in het gezicht, en dan uitsmeren. Of zomaar iemand op zijn bek slaan. Het is zo frustrerend dat alles zo zwaar is en dat ik geen verdovende middelen heb. Nee ik hoef niet te eten, ik wil gewoon voor één keer geen gedachtes hebben. Ik wil echt iemand zijn klotebek verrot slaan. Het gaat zo over in eenzaamheid als ik aan iemand denk. Ik ben plots eenzaam, maar nu het moment goed voor me is, ben ik ook weer blij.    Heeeeh, Gintaras is al twee dagen ontzettend dronken, die zatlap. Hij zat hier in mijn kamer op het vloerkleed op de grond, leunend tegen de stoel met planten erop. Hij kroop overeind en kwam vlak naast me staan, ik kon zijn laatste voortand van dichtbij observeren, een soort trapezoïde van gebruind ivoor. Zijn tong kroop er langs als het ...

 Een ongeval in de Diezerstraat. Een Oost-Europees uitziend vrouwtje met een gotisch versierde sluier op een scootmobiel reed zigzaggend door de drukke Diezerstraat. Ik liep samen met Nelis. 'Maar als je echt accuraat iets neer wilt zetten moet je precariorechten aanvragen.' zei hij.    'Wordt dat niet gedoogd tegenwoordig? Maar als ik tijd heb zal ik mijn hoofd er eens over buigen.'    'Het lijkt me...'     'Aaaaah!' er klonk een harde vrouwengil voor ons. Iemand lag op de grond met haar handen op haar kuiten, kermend als een voetballer, met daarvoor iemand op een scootmobiel. Er kwamen mensen omheen staan. 'Aaaaahuw! Ze reed gewoon door.' huilde ze.    'Ja, ze reed gewoon door.' klonk op uit het geroezemoes.    Een paar mensen op het terras spraken schande van de Balkan vrouw. 'Je mag hier helemaal niet rijden, en ze ging veel te snel.'    Ik vond het eerder zielig voor het rijdende vrouwtje die een lading stront ov...

Boksen is een oersport, wellicht de oudste sport die diep in ons instinct gegrafeerd zit. Het is een kwestie van overleven. Het gaat om titels afpakken van de nummer 1. En iedere keer als de nummer 1 speelt tegen een andere tegenstander, denkt de nummer 1: 'Hij wil de titel van mij afpakken.' Dat heeft nummer 1 Rico Verhoeven eens toegezegd in een interview. Zo motiveert hij zich voor een nieuwe tegenstander om hem helemaal de tyfus in te jagen. Ze slaan elkaar helemaal het leplazarus tot ze een ingevallen schedel hebben, een voorhoofd die geen ronding, maar een komische inham heeft. Boxers moeten het hebben van hun overlevingsmechanisme en een flinke dosis adrenaline, spierkracht. Waar anderen breinkracht gebruiken. Ze zitten letterlijk in een kooi opgesloten om maar gewoon te houwen, geen mogelijkheid om slim te zijn, of tactisch te spelen - iedereen die slim of tactisch was, was nooit die ring ingestapt - alleen maar uitdelen en incasseren. Ik heb op Lubach gezien dat wannee...

Zaterdagmiddag in de trein, Gimon tegenover me met een broodje cashewpasta. Ja, hij is er zo één. 'Cashewpasta zit vol met nutriënten.' zegt hij belezen.      'Gefeliciteerd met de overwinning van GroenLinks trouwens!'    'Dankjewel, we heten niet meer GroenLinks.'    'Oh ja, progressief Nederland.'    'Ja, wat vind je van die naam?'    'Veel te rechts.' Ik nam een hap van m'n tonijnpasta.     'Te rechts? Ik heb rechtsere namen gezien. De partij van de Vrijheid bijvoorbeeld.'    'Vrijheid klinkt aardig links moet ik zeggen. Vrijheid hadden we na de oorlog.'    'Het is juist de bedoeling om te liegen over vrijheid in de politiek. Iedere partij die het tegen het volk heeft over vrijheid bedoeld het tegenovergestelde.'    'Oh, en heeft links het dan nooit over vrijheid?'    'Links spreekt de waarheid. Wij zijn altijd transparant naar het volk, wij praten het volk niet naar de mond....

 Ik zit achter de computer op mijn kamer en hoor de klok tikken. Mijn armen liggen op het toetsenbord en mijn vingers weten waar de letters zitten. Er klinkt rustige muziek. Ik zit te mijmeren over een boottocht in Zweden toen ik door een vriendelijke man op zijn speedboot naar de volgende plek werd gebracht. Ik stond op van m'n stoeltje en spreidde m'n armen en voelde me levend met de wind tegen m'n lichaam terwijl de boot met zestig kilometer per uur over het water scheerde. Voor ons lag de open zee, rechts de kust en links kleine rotsachtige eilandjes met een paar dennenbomen en schapengras. De man droeg een roze polo, een khaki korte broek en een zonnebril, hij was een jaar of vijftig met korte grijze haren. Hij bracht me naar een klein verlaten haventje met één vissersbootje aangemeerd aan een langgerekte stijger met een havenhutje. Er waren twee mensen aan het suppen. Het was een warme ochtend maar ik had nog een hele dag te wandelen. Het zeewater was echter een graad...