Avonturen van Fred

 Ik wil even schrijven over het festival, maar wat is er te vertellen? We hebben gedanst, en ik heb me weer kiplekker gevoeld in de morspit, waar het gecontroleerd beuken was; beuken met liefde over een kakofonie van blaasinstrumenten met een technobeat, er was verbinding, het publiek was één. Maar iedereen was doodop na een uur tegen elkaar aan te springen. Ik was Simon al lang kwijt maar had alweer nieuwe vrienden gemaakt, ik had die dag zeker vijftien nieuwe vrienden, wat ook wel weer pijnlijk was. Na het optreden waren er veel knuffels en schouderklopjes onder het publiek. Er kwam iemand naar me toe die hard: 'Woooow!' schreeuwde en mijn hand sloeg en dol begon te juichen, het was wel leuk. Ik gaf mensen schouderklopjes en omhelsde een nieuwe vriend. Het was een gloriedag. Het ging allemaal goed, totdat ik een steek in m'n hart voelde, met daarbij een krampende pijn in m'n schouder en een duizeligheid. Ik zei tegen Simon: ik ga de tent uit, en liep paniekerig heen e...

 Lady Gaga, een imposante vrouw met een spiritueel pad, je kunt zien hoe zij door de jaren veranderd is. Haha. In het begin was ze natuurlijk een seksmonster, een mannenvreter met hits als Alejandro, Pokerface, Bad Romance, waar ze in de clip wit geschilderd in een robotpak zonder wenkbrauwen wordt betast door twintig geile mannen die in een kluitje om haar heupen hingen. Iedereen vond er het zijne van. Maar we wisten allemaal wie Lady Gaga was; iemand die je haar ding liet doen omdat ze knettergek was. 'Laat maar gaan, die vrouw is toch gestoord.' Er hing zo'n vibe om haar heen, niemand hield haar tegen.    We hadden plezier in haar liedjes, gingen naar haar concerten en kochten haar platen. We hielden van d'r muziek. En deze vrouw ging gewoon door: ze maakte nieuwe albums, werd actrice, werkte haar reet heet, rookte haar sigaretten en leefde haar leven. Allemaal - ook oudere mensen bezochten haar concerten, waarom? Zagen zij iets in haar wat ik niet zag? Ze had een mo...

 Ik heb net een dwarslaesie gehad, het schoot erin tijdens het aansteken van een kaars, ineens een stekende pijn in de botten. Gelukkig heb ik net opium gehad dus doet het niet zoveel pijn. Het werkt nu. Ik heb wellicht een rugrechter nodig. Wat kan ik schrijven? Er is zo weinig te schrijven, maar ook zo veel. Soms ben ik zo depressief, maar ook zo uitbundig. Er zijn zoveel dingen te leren en er is zoveel passie en zoveel ziel. Ik zit een beetje te denken aan de dag, wat er allemaal fout ging. Wat ging er allemaal fout? Ik heb mijn kamer niet goed achter gelaten, mijn oude kamer de koelkast was nog vies toen inspecteur Tjeerd een rondje maakte. 'Moet je kijken, zo kan ik het toch niet opleveren?'    'Wij zijn er echt achteraan gegaan.' zei Dennis bijdehand.    Ik zei: 'Niet. Jullie zijn er niet achteraan gegaan, ook al is het mijn eigen verantwoordelijkheid, maar jullie zijn er niet achteraan gegaan.'    Tjeerd was niet in een goed humeur; ik werd ook ...

 Een grap is altijd het beste als hij uit het niets komt, of wanneer iemand onbewust is van de grap die hij maakt. Veilig ben je nergens, je kunt altijd onbewust ergens de grap maken. Wanneer je misselijk bent en het ligt zo zwaar op de maag maar je vraagt om een glaasje water. Dat krijg je van de juf, je neemt een slok, dat vloeit naar binnen, maar het diafragma perst het net zo hard weer naar boven. Voor een klaslokaal vol kijkende leerlingen spuug je de hele vloer en een deel van de tafel van Stijn onder het maagzuur. Het is rozengeur en maneschijn, magenschijn. Het is stil, doodstil in de klas, totdat juf Ria compassieloos over mijn duizeligheid het woord neemt: 'Jij gaat nu je mond wassen en je excuses aan Stijn aanbieden en dan ruim je die troep op!' En je schaamt je de tyfus terwijl je de plassen opruimt met ongemakkelijke afdroogpapiertjes en al je leeftijdsgenoten die toekijken. Wat is dan de grap? De grap is dat dit niet de eerste keer is geweest dat ik m'n mond m...

De verjaardag van m'n zusje was er één om niet te vergeten. Och, ik had zoveel medelijden met m'n vader, die zichtbaar in zijn hoofd zat te dolen, alsof hij nooit echt bij de les was en altijd afhankelijk van de vriendelijkheid van een ander die het voortouw nam met hem te praten. Het waren gesprekken die altijd over dezelfde vermoeiende onderwerpen gingen; zijn kwekerij, zijn businesspartners, Japan, zijn verleden, zijn houtcreaties, zijn gedachtes. Op een moment dat ik zat na te denken over iets te zeggen tegen Kelvin, met wie ik zojuist de meest ongemakkelijke hand ooit had geschud, kwam hij naar m'n oor toe: 'Moet je nog schilderen in je nieuwe huis? Anders heb ik nog wel verf voor je.' Vanuit de chaos in zijn hoofd heeft hij besloten dat het een goed moment was om over verf te beginnen voor in een huis waar ik nog niet woon. Ik wilde iets tegen Kelvin zeggen, beginnen over mijn schaamte of iets dergelijks. Opgetogen zij hij 'Freekie!' bij mijn aankomst,...

   Heeeeh, Gintaras is al twee dagen ontzettend dronken, die zatlap. Hij zat hier in mijn kamer op het vloerkleed op de grond, leunend tegen de stoel met planten erop. Hij kroop overeind en kwam vlak naast me staan, ik kon zijn laatste voortand van dichtbij observeren, een soort trapezoïde van gebruind ivoor. Zijn tong kroop er langs als het gelei van een octopustentakel, terwijl zijn vochtige alcohol adem als een dampende stoommachine in mijn gezicht sloeg. Het was alsof hij een fles schoonmaakterpentine over me heen sprayde. Ik kon zelfs ruiken wat hij gedronken had: het was port of bessenjenever. Hij had met koningsdag vier tassen blikjes bij elkaar verzameld en bij mij gestald. We hebben daar samen twintig euro van gemaakt, en dat heeft hij na logisch redeneren aan die fles uitgegeven. Nu zwalkt hij al twee dagen wankelend over straat. Hij had het over 'benchtime' - de tijd die een mens op een bankje doorbrengt om te contempleren over het leven en eendjes te voeren en voor...