Gintaras
Er klinkt verdraaid lekkere muziek in m'n huisje, die ik verdomme binnenkort kwijt ben. Er wordt vorstelijk, royaal geluisterd. Ik ben zo ontzettend boos en geïrriteerd de heletijd. Ik kan iedereen wel met schijt bekogelen, zo in het gezicht, en dan uitsmeren. Of zomaar iemand op zijn bek slaan. Het is zo frustrerend dat alles zo zwaar is en dat ik geen verdovende middelen heb. Nee ik hoef niet te eten, ik wil gewoon voor één keer geen gedachtes hebben. Ik wil echt iemand zijn klotebek verrot slaan. Het gaat zo over in eenzaamheid als ik aan iemand denk. Ik ben plots eenzaam, maar nu het moment goed voor me is, ben ik ook weer blij. Heeeeh, Gintaras is al twee dagen ontzettend dronken, die zatlap. Hij zat hier in mijn kamer op het vloerkleed op de grond, leunend tegen de stoel met planten erop. Hij kroop overeind en kwam vlak naast me staan, ik kon zijn laatste voortand van dichtbij observeren, een soort trapezoïde van gebruind ivoor. Zijn tong kroop er langs als het ...