De Rijn

Ik zit naast een weg op de straat in een wildvreemd dorpje net over de grens in Duitsland. Voor me is een Lidl en een Aldi en een parkeerplaats waar mensen harde muziek draaien en iemand in een winkelwagen duizelig maken. Ik wilde vandaag naar de Rijn fietsen en heb dat ook gedaan. Ik heb alleen mijn ukulele, een handdoek een fles water, een mondharmonica en wat elektronica wat allemaal bijna leeg is. Mijn telefoon is zeventien procnt en ik heb geen oplader meegenomen. Er staat een opengeslagen blik ravioli naast me die leeg is, opengeslagen met een sleutel en koud opgegeten met een stukje boomschors. En om het af te maken staat er ook een fles wodka naast me. Deze zit nog dicht en hoeft ook niet open vandaag. Ik heb hem gehaald voor vanavond omdat Victor me uitgenodigd heeft om vandaag met wat vrienden te barbecueen en bier te drinken. Het is kwart voor negen 's avonds en het is bijna donker. De camping is dertig kilometer fietsen. Ik heb me flink vergist in de tijd en dacht dat ik eerder terug kon zijn dan ik nu ben en wil graag nog naar Victor, maar ik heb geen licht. Verdomme, ik heb net gekeken en er gaat geen treinspoor vanaf dit stadje over de grens naar Colmar. Eerst gaat er waarschijnlijk een trein naar Freiburg. Damn, ik heb zin om die fles wodka open te trekken maar laat hem staan uit principe.

   De dag. De dag was wel relaxed. Ik stond op, rekte me uit en begon aan mijn ontbijt. Ik was vrij vandaag dus kon mooi rustig aan doen. Even gebeld met wat vrienden en vriendinnen en tot mijn grote verbazing stond daar ineens Maddy in zijn auto. Hij was me op komen zoeken.

   'Barbecue.' zei hij en wees langs me heen.

   Ik draaide me om en daar stond inderdaad een barbecue.

   'Mange pesce?' vroeg hij.

   Ik wist wat hij daarmee bedoelde: vis eten.

   'Come my house than I get pesce.' 

   We reden naar zijn huis. Hij ging naar binnen en kwam terug met een hele tas vol sardines en twee snickers en een brood en we hebben de heerlijkste barbecue gehad. Er kwamen katten van alle kanten op ons af om de vis op te eten en we moesten ze echt weg schoppen. Maar barbecue Boulima was de barbecuekoning; uit het niets maakte hij een vuur, echt van de ene op de andere minuut brandde er een enorm vuur zonder dat hij een aansteker had. De visjes sneed hij uit bestoof het met bloem en legde ze op de barbecue. Hij wist in ieder geval om te overleven en hij was helemaal fan van 'Cocaine' van Eric Clapton. Hij draaide hem een paar keer achter elkaar. Toen kwam Victor er bij zitten en werd het eerste biertje geopend en werd er gepraat. Hij praatte over het verkopen van een soort gekke sleutel die je cht MOET hebben. Ik vond het grappig om zijn verkooppraatje aan te horen.

   Later kwamen twee dames bij en toen werd er vooral Frans gepraat..

   Ik wou dat ik daar nu was om te feesten, maar ik moest naar de Rijn. Ik ben dus naar de Rijn gefietst. Victor zei nog: 'If you are in Germany, buy some cheap alcohol. Not beer because that is heavy. You need some concentrated alcohol.' hij kreeg een lach op zijn gezicht.

   Bij de Rijn ben ik naar de overkant gezwommen en heb een plas gedaan. Ik heb hem in de Rijn gedaan en denk dat hij met zes maanden in Nederland is. Totdan.

Ik doe deze blog nu opnieuw en schrijf hem in een bericht naar Edgar. Ik zit met een lekker koud biertje in een restaurant in datzelfde dorp als waar ik zonet ook was. Alleen is het nu half elf en ben ik nog geen meter verder dan toen het negen uur was.

   Toen ik hier binnen liep vroeg de gastvrouw: 'What's your problem?'

   Ik zei: 'Nothing?'

   Ze wees naar mijn ukulele. 'What's up with that?'

   'Oh I always have it with me.'

   Ze keek me aan met een gezicht van onbegrijpelijkheid. 'Are you crazy?' 

   'Yes.'

   Ze kreeg een lach op haar gezicht. 'Oh than it's allright.' De man naast haar begon ook te lachen. 'Yeah, I was thinking...' Alsof dat de boel ineens duidelijk maakte.

   Nu ook, ik zit met mijn toetsenbord voor me en mijn telefoon ligt ergens anders aan de lader en die vrouw keek me aan weer. 'What are you doing? You are really crazy right?' Maar toen zag ze dat ik naar mijn telefoon keek en iets aan het typen was. En misschien ben ik ook wel crazy, want het is nog twee tot drie uur fietsen naar de camping en het is kwart voor elf 's avonds en ik heb nog een barbecue zometeen. Misschien moet ik me daar maar eens op gaan focussen. Ook dit biertje kost weer geld. Alles kost geld, geld geld. Ik heb alleen geen geld meer, althans, een euro of tien. Mijn laatste geld gaat op aan bier, wodka en ravioli. Dat is wellicht wel wat typerend. Misschien kunnen ze nog iemand in de keuken gebruiken hier, ik ga ze even vragen.

Dus ik heb even gevraagd aan de barman en die zei: 'The boss sit outside, you ask him.'

   Dus ik liep naar buiten en vroeg de baas of ik kon helpen in de keuken.

   'Are you a cook?'

   'Yes!'

   'Yeah okay, you can start tomorrow. Where do you live?'

   'Colmar.' zei ik, 'I'm here by bicycle.'

   'Wow, can you cook Mexican?' vroeg hij.

   'I've made a maissoup once, at home.'

   Hij begon te lachen.

   'But I can learn.'

   'Yeeah, you are right. I need somebody for one or more years. How long can you work here?'

   'I don't know. I'm here now and I can work for this moment.'

   'Okay, we'll see tomorrow. You can start at five o'clock. What's your name?'

   Ik moest me inhouden om niet te enthousiast te worden. 'Freek.'

   'Fred?'

   'Oui!'

   'Okay Fred, I have to go. I see you tomorrow at five!' 

   Er was nog een andere man die er naast zat en hij wist misschien nog een verblijf voor mij waar ik in kan wonen voor bepaalde tijd. Nu ga ik naar de tent in Colmar fietsen en ga ik mezelf klaar maken om morgen te werken. Wat een wending. Ik moet lachen, dit is geweldig!