Gas dr bij

 Hier komt ie, de blog van vandaag. Als eerst wil ik mijn vrienden bedanken voor alle steun na de vorige blog. Het was erg fijn om zoveel belletjes te krijgen en zoveel fijne gesprekken te hebben. Ik ben ontzettend blij met zulke vrienden en ik weet dat ze me ook warm zullen ontvangen wanneer ik terug kom naar Nederland. En weet dat ik er ook zal zijn wanneer je me nodig hebt.

   Ik zit in een tabakwinkeltje en de glazen knallen hier over de vloer. Het geluid van brekend glas op marmer klinkt toch best wel fijn om eerlijk te zijn. Ik wil het hebben over de afgelopen dagen en hoeveel leuke mensen ik weer ontmoet heb.

   Nadat ik vanaf dat verlaten berghutje met die geesten verder ben gegaan werd ik begroet door mist en regen en mist en vocht en kou. Het was lekker wakker worden toen ik de deur open deed. Ik ben gaan wandelen en de rugzak duwde me tegen de grond aan terwijl mijn voeten naar voren en naar boven gingen. Na een paar kilometer kwam ik uit bij een verlaten hotel waarvan alle ramen waren ingeslagen. Het was een mooi aanzicht in de mist. De deuren waren ook open en binnen lagen allemaal kasten op de vloer en omgevallen stoelen en er druppelde water in de plassen die binnen waren ontstaan. Het leek een beetje alsof er een zombie apocalypse was geweest. Het enige wat er miste waren de zombies.

   Ik had er verder weinig te zoeken dus liep door. Ik liep door en door en alles was drijfnat, totdat ik eindelijk in een dorpje aankwam en naar de supermarkt ging om wat eten in te kopen. Ik had geen flauw idee waar ik wilde slapen die nacht en het was allemaal behoorlijk duur. Ik moest een andere optie vinden en ik dacht aan de kerk. Wanneer er niets meer is, is er altijd nog de kerk. Alleen was er niemand binnen in de kerk en wilde ik ook niet zomaar daar mijn matje neerleggen. Ik liep verder en kwam een hele lieve mevrouw met een hond tegen. Ze lachte naar me en ik lachte terug en vroeg of ze een slaapplek wist in de buurt.

   'Oh, come with me.' zei ze. Ze leek niet na te denken over deze handeling.

   Ik liep achter haar aan. 'J'ai une tent.' zei ik.

   'Herve?!' riep ze naar binnen. 'Herve?!' 

   Herve kwam naar buiten en keek naar me.

   Christelle en Herve praatten met elkaar en Herve keek me weer aan. En toen begon hij te lachen. 'Yaa c'est bon c'est bon.' Ik mocht mijn tent in hun tuin opzetten. Dit deed ik.

   'Tu mange avec nous?' vroeg hij. 'Wir essen boeuff bourgignon, made by Manon.' Manon was hun dochter. Ze was twaalf en had die boeuff helemaal zelf gemaakt. Het was echt een fantastisch lekkere boeuff, samen met wijn. 'Oui oui, c'est a la France heh.' knipoogte Herve. 

   Thomas en Pauline, hun andere dochter en haar vriend aten ook mee. Ze waren 26 en 25.

   Ik mocht een douche nemen bij hen. 'Take it as long as you want. funf minute, dix minute, funftzehn minute, zwanzig minute,'

   'Okay, I'll make it thirty.'

   Uiteindelijk heb ik wel bijna een uur in de badkamer gezeten, ook omdat Aaron me opgebeld heeft.

   Na het eten hebben we allemaal heerlijke sterke drankjes gedronken en gekletst. Ik heb nog wat liedjes voor ze gespeeld die opgenomen werden en op facebook geplaatst. We hebben elkaars muziek gedeeld. Ik heb een paar prachtige bands van Herve gekregen, Boulevard des Airs, Viannay en Tryo. 'Tryo, c'est reggae avec rap, it's great.'

   Christelle zat er naast en danste en zong mee met de muziek. Ze lachte veel en ik had nog een enorme fout gemaakt door te vragen hoe oud ze was. Herve lachte me uit en stak zijn duim op.

   'What do you think?' vroeg Christelle.

   'Ehm fifty?'

   '48' zei ze. 'Herve est 45.'

   Man, ik schaamde me kapot.

   Christelle werkte in de supermarkt en had een filmpje op facebook gedeeld waarin ik ukulele speelde en direct kwamen er reacties vanuit de supermarkt. 'Haha, I have seen him in supermarche.' Binnen een mum van tijd was ik een bekende Wesserlinger.

   Herve heeft me zijn bijenkorven laten zien. Hij is hobby imker en maakt honing voor zijn hele familie. Hij vertelde me dat bijen wel drie kilometer ver vliegen en precies weten waar hun korf staat. Ze kunnen op drie kilometer weten met een ingebouwd gps systeem waar hun huisje is, puur op gevoel. Maar wanneer je de korf twee meter verderop neerzet, dan snappen ze het niet meer en zijn ze helemaal gedesorienteerd en kunnen ze hun korf niet meer terug vinden. Een gek verschijnsel van de natuur, mooi ook wel.

   Ik kreeg nog een bed aangeboden maar koos er voor om in mijn tent te overnachten. Waarom vraag ik me af want het was ontzettend koud en mistig buiten, maar ik wilde in mijn tent. Ik kreeg allemaal dekens en een kussen mee, dus zo erg was het allemaal ook niet. Na een poosje zat ik zelfs te zweten in mijn slaapzak.

   De volgende ochtend kreeg ik een heerlijk 'frucktstuck' met honing van Herve, Miel de Manon noemt hij het, en comfipote. Na het ontbijt heeft hij me een stuk weg gebracht naar een plek waar de weg ophield en de bergen weer begonnen. Ook heeft hij zijn ouders opgebeld in het dorpje verderop. Ik kon mijn tent in hun tuin opzetten dus dat was hartstikke fijn.

   Onderweg, bovenop de berg, kwam ik een klein berghutje tegen wat er verlaten uit zag. Maar toen ik binnen kwam, zat het stampvol met mensen en speelde er een jongen op een elektrische gitaar onder discolampen in een hoekje. Hij had ook een keyboard voor hem staan waarop hij apres-ski liederen speelde. Echt van die bergliederen waarbij je aan koeien met bellen denkt en geiten op rotsen. Van die meezingjodelmuziek. Ik vroeg hem wat hij allemaal speelde en we hebben nog iets samen proberen te spelen, maar dat lukte voor geen meter.

   Ik liep verder en kwam uit bij natuur. Er was niet veel anders dan natuur en gebergte.

   Ik liep verder en kwam uit bij het huis van Herve zijn ouders. Ze waren alleen niet thuis, dus heb ik de buurman gevraagd om mijn tent in zijn tuin op te zetten. Dit mocht. Ik heb van hem ook allemaal slaapzakken gekregen en een extra matje. Heel erg fijne man.

   Even later ben ik alsnog naar het huis van Herve zijn ouders geweest en heb lekker bij hen aan de keukentafel gezeten en pizza gegeten met bonen. Erg gastvrije mensen die me een heleboel gaven. Hij heeft me een nieuwe smaakcombinatie laten proeven, heerlijk. Hij heeft me een Munster kaasje met druiven laten proeven op een stukje brood. Echt lekker. Roger en MG, Herve's ouders hebben een camping gehad en zijn nu met pensioen. Nu willen ze over een paar weekjes zelf rondrijden in hun camper, waar Roger nog mee aan het klussen is. Iedere dag bepaald hij de avond er voor wat hij de volgende dag gaat doen. Ze hadden erg veel energie voor hun leeftijd en hadden die dag kilometers lang door de bergen gelopen met de hond van zeven maanden.

   Ik ben erg moe momenteel en heb ontzettend veel zin om lekker in mijn airbnb bedje te gaan slapen vanavond. Morgen wil ik Zwitserland binnen denderen. Ik ben in Belfort overigens en heb zonet tijdens het douchen een heel plan voor mezelf uitgeschreven wat ik ga doen wanneer ik terug ben in Nederland en wanneer ik terug wil zijn in Nederland, dat is voor kerst. Ik ben letterlijk de douche uitgerend om het allemaal op te schrijven, voordat het moment voorbij was. Het heeft me erg goed gedaan.

   Vandaag was trouwens een behoorlijk lange wandeling, maar het ging me erg goed af. Fijne avond.