Wel een toffe jamsessie
Zweef, zweef, zweef. Ik val en ik zweef. Ik ben toch ook wel in het moment? Ja. Het is een keuze.
Ik was vandaag bij een jamsessie, een doodgewone zondagmiddag. Een zondagmiddag die verloren gaat in muziek. Maar het is koud. En daar zit een man die schijt heeft aan alles en zijn opengescheurde pak vla leegeet. Ik dacht dat ik schijt had aan regels maar er is iemand die nog meer schijt heeft dan ik. Hij maakt tosti's wanneer hij wil, hij loopt de keuken in ook al mag dat niet. Hij bakt eieren wanneer hij kan, zit te graaien uit de openbare koelkast en wast zijn spullen niet af. Hij zegt geen boe of bah, behalve wanneer iemand hem aanspreekt. Dan kaatst hij in een onnozel dialect terug wat je al wist. Maar we houden van hem, het typeert hem ook. Nee, hij is niet groot, hij is niet breed, hij is niet slim, maar hij heeft zoveel schijt dat we alles van hem accepteren. Hij heeft zelfs zoveel schijt dat we ons wel eens afvragen of het hem iets boeit dat hij hier is of dat hij hier gewoon zijn gratis leventje zit te leven met onze belastingcenten en de hulp die hij wel degelijk nodig heeft. Soms moet hij zelfs gevoerd worden. Nee, het boeit hem wel degelijk anders kan hij ook... what, help, straks word ik ook zo! Ik moet hier zo snel mogelijk weg, anders word ik net zo!
Oja, de jamsessie. Het begon om twee uur in de Hip in Deventer en stroomde vol. Ik was met Veerle en Bienfondue, die elkaar niet kenden. Veerle kwam mee vanuit de kliniek en Bienfondue vonden we bij het treinstation. Hij kwam aanfietsen. Het was direct gezellig! 'Wat een lelijke stad dat Deventer.' Veerle was er nog nooit geweest. 'Nee, ik vind het echt geen mooie stad.' We liepen naar binnen, de trap op en kwamen uit bij de bovenplaats waar ze met allemaal kabels en elektriciteit bezig waren, en warempel, er kwam nog geluid uit ook. 'Wat is dit voor vage shit.' zei Veerle. Het was inderdaad wat vaag, maar ze had de echte jamsessie nog niet gehoord. We liepen verder naar binnen, de trap weer af en de volgende trap ook weer af en de zaal in met dansende mensen met biertjes in hun handen. Er stonden mensen op het podium op instrumenten te spelen, een grote basgitaar, een rood keyboard, een drumstel, een saxofoon, een dubbeljambé, een elektrische gitaar en drie microfoons. Het was de bedoeling dat iedereen, oningespeeld op elkaar, maarzo wat geluid produceerde wat tot één geheel zou lijden. En dat lukte aardig. Luna stond op het podium met een stuk of vijf anderen en ze speelden wat ze konden en het klonk. 'I don't know which way to go. But whatever way I go, I'm gonna keep it in the flow.' Met een groovy bassline eronder.
'This shit is very good.' zei ik tegen Bienfondue.
Hij lachte. We stonden, keken en dansten onze zorgen eraf. 'Wie wil mag zo eigenwijs zijn om de microfoon te pakken of iemand anders van zijn plek af te schoppen die net uit een jam komt! Wees niet bang om op het podium te stappen!' zegt Luna. En ik wil wel maar weet niet. Ik durf niet achter de piano te gaan zitten. Maar ik was content om te dansen. Waarom zou ik meer willen? Ja. Natuurlijk wil je meer, heh, maar ja, heh, nja, zeurderietus, ik wilde het ook niet half doen en zat half te twijfelen. Heh, bij twijfel niet doen zeggen ze. Nah, ik deed het niet en stond in het hoekje met Bienfondue en Veerle. Maar toen wilde ik eigenlijk een stukje wandelen en heb tegen Veerle gezegd dat ik een stukje ging wandelen met Bienfondue. En dat was stom. Want nu liet ik Veerle in haar eentje achter in de Hip terwijl ik even een kijkje ging nemen bij de IJssel. Nja, Veerle was met mij mee, ik heb gevraagd of ze mee wilde gaan en nu liet ik haar alleen achter. Dat is natuurlijk kut voor haar. En toen ik terug kwam was ze heel terecht verdwenen om weer naar het station te gaan. Ik had haar nummer niet. Maar ze was terug gegaan naar Almelo en toen ook ik terug ging zat ze in het restaurant en zwaaide ze nog wel heel lief naar me. De volgende keer zal ik haar meer betrekken bij ons uitje want we zijn samen. En dan gaan we ook gewoon lekker lol trappen en stap ik het podium op en ga ook lekker meezingen of spelen. En die volgende keer is op m'n verjaardag, komende donderdag in Zwolle. Bam. En door.
Reacties
Een reactie posten