Avond met een dakloze man

Nelis belde me op met een dringende vraag. 'Hey Frits, ik moet even iets belangrijks met je bespreken. Kun je even naar een andere kamer gaan waar die vent niet is?'
   Ik liep naar m'n slaapkamer. 'Ja?'
   'Toen je vroeg of ik nog een inwoner kon gebruiken... je zit in de problemen of niet?'
   'Nou, ik heb iemand in huis die er eigenlijk niet mag zijn.'
   'Ja, die vent ga ik natuurlijk niet in m'n huis halen. Ik bedoel, dat je een vriend even een paar dagen laat overnachten in een crisis, zou ik ook doen..'
   'Ik weet waar je heen wilt.'
   'Gast, je wordt je huis uit geflikkert als ze er achter komen. En ik ga je niet opvangen.'
   'Ik kan die man toch niet zomaar op straat laten slapen? Hij heeft het al zo moeilijk, het vriest buiten.'
   'Ja vind het heel goed en nobel van je. Maar probeer niet in de problemen te komen. Zeg bijvoorbeeld tegen je huisbazen dat je een foutje hebt gemaakt maar dat je samen met hen wilt kijken naar een oplossing voor die beste man. Kijk, je kunt met hem naar de gemeente gaan en hem helpen aan een huis te komen, maar meer kun je niet doen. Tot daar is het jouw verantwoorlijkheid.' Ik zat op het bed en peuterde m'n teennagels er af. 'Je wilt niet zo in de problemen raken vriend.' Hij had gelijk.
   'Maar hoe vertel je zo iemand dat hij in de kou moet gaan slapen?'
   'Dat is iets wat je het beste met de huisbazen kunt overleggen. Dan zeg je: 'sorry ik heb een foutje gemaakt. Maar hoe kunnen we er voor zorgen dat deze man op een redelijke manier uit huis wordt gezet. Kijk, ik zou ook niet zomaar kunnen zeggen als ik die junk in m'n huis heb, je gaat vanaf nu in de kou slapen, maar het punt is: dat zou ik nooit hoeven zeggen omdat ik geen fucking junks in m'n huis haal.'
   'Hij is ook geen junk.'
   'Nee maar je snapt wat ik bedoel.'
   'Ik ga dit wel bespreken met de huisbazen. Bedankt dat je dit even wilde delen. Zullen we morgen een stukkie wandelen?'
   'Ik moet werken man, ander keertje. Ey tjallas!' Hij hing op.

   Ik zit hier in mijn huis en Gintaras zit naast me op zijn laptop. Ik heb zonet even een wasje gedraaid en de was opgehangen, lekker wat oliebollen warm gemaakt en een kopje thee voor ons gezet. Ik zoek het hier en nu, zodat ik niet straks bij morgen ga zitten en dat ik ga denken wat het voor zin allemaal heeft. Ik wil gewoon genieten van dit moment, zo lekker samen zitten in de woonkamer en straks een filmpje kijken of zo met een kopje thee. Het is zaterdag en ik merk dat ik helemaal niet lekker wordt van deze constatering. Ik word niet goed van dit soort dingen. Ik wil gewoon een oliebol eten. Ik wil gewoon lekker met een mooie vrouw in de woonkamer dansen, of wat boeit het leven dan nog? Als ik hier toch alleen maar zit, mijn shit uit te schrijven. De liefde is er wel even maar verdwijnt ook weer direct. Ik ben weer naar en paniekerig zoals al de hele week eigenlijk. Maar soms dan loop je ook even door het zonnetje en heb je inspiratie in je hoofd en bedenk je de leukste ideeën. Maar ook dat verdwijnt weer zo, maar blijft wel iets langer dan de liefde. Ik heb zin om te ondernemen en dingen te gaan doen. Dan bel ik zo Ina even op. Maar het idee was toch ook prachtig, een roadtripje door de zon met gitaren en vrolijke leuke mensen. Dat met vrienden doen lijkt me geweldig. Ik val half in slaap.

  Het is ondertussen twee uur later en we hebben net de hele avond lekker zitten kaarten met een kopje thee en muziek van Paul Simon. Hij is nu even wat eten pakken. Net tijdens het kaarten liep hij naar me toe, legde de tweee laatste kaarten op mijn schouders, dansde er mee en wierp ze toen op de tafel. 'I win! Hea.. Hea.. Hea..' Ik vond het maar een leuk spel.
   'Nooo I don't want.'
   'Why not?'
   'I don't want to learn new things. I busy at the work all day.. I just.. I want relax.'
   Precies dat.
  We relaxten een paar potjes en het voelde wel goed.
  Ik wil hem wel even wat vragen stellen over zijn verleden maar weet niet wat ik moet doen om te beginnen. Een goeie vraag zou zijn? Hoe ben je in Zwolle beland? Waarom ben je niet naar New York gegaan? Dat verhaal met die auto in Denenmarken, was dat een belangrijk gedeelte in je reis?

Hij inspireert mij, met zijn verhalen maar ook met zijn aanwezigheid, het koken, de afwas en zijn gezelligheid. We hebben weer een paar uurtjes zitten praten, het is nu kwart voor twee. Het is allemaal brandstof tegen depressie. Hij zat op zijn stoel en vertelde me: 'Man I was in Denmark with the car and the police took everything from me.' Hij ging rechtop zitten, 'We drove, they took my car, the music installation. I was on my way to work in the Netherlands. I was becoming a constructor, a painter. But they took me everything. You know I had to drive from the gasstation but I was tired and needed sleep. And they knock my window. They shitface wankers. They take all my stuff.'
   'And now? What happened?'
   'They took everything to Zwolle and crushed my car. So I went to Zwolle and now I sleep in the forest, the park, basement. You know the first half a year I couldn't even think, you know.' Hij wees met zijn vinger naar zijn slaap. 'When you stand there with only your suitcase' hij deed alsof hij een koffer vast had. 'the stress... you can't imagine the level of stress I had. It was the worst. I couldn't think normally, straight, it was horrible. I was completely lost and couldn't fuction. That time I went to Zwolle but i was just collection bottles and cans all the time without thinking straightly. I couldn't think about the future and about how to get my stuffs back. Only after a half year I started to think normally again.' Hij stond op. 'And you know what? What are they gonna pay me for my health, my claims for stuff and what about my medical condition. It's shit faced. I completely gone out of my mind, crazy.' Hij liep naar de koelkast. 'Do you want a slice of pie?'
   'Yeah thanks.' Het was mijn taart, maar wat boeit het mij. 'Get us some pie.' Hij had die avond al voor ons gekookt, een soort tosti uit de magnetron met een soepje. Het smaakte well. Ik was ondertussen, nadat we een potje hadden gekaart, weer wat meer bij mezelf in het hier en nu. Hoe kon ik zo iemand zomaar uit m'n huis gooien? En bovendien, ik haal m'n kicks uit praten met hem. Soms zit er een vlam tussen ons in en blijven we van beide kanten kolen gooien. 
   'You know I'm a capable man, I'm not stupid, you know. I'm old but not stupid.' En hij was tandloos. Maar wanneer hij achter de piano ging zitten was iedereen stil en luisterde.
   'I was live in London. I had a house and live in apartment, had a job.'
   'Why did you leave London?'
   'You know, after five years on the same place, same job, same people, you need something new, for your brain. You dont want to Robot.' You want to be a good functioning. Hij stond op en maakte wat van dezelfde bewegingen.
   'Precies.'
   'Yeah.'
   'Same wife, same children.' zei ik.
   'Man you have seven wifes after you're sixty.'
   'Sixty children.'
   Ik ben wel een beetje gaar. Toch weer even lekker geschreven. Ik heb de energie er weer lekker uit geschreven. We keken elkaar aan. You go to sleep?' Yeah... We hebben nog even uitgezocht hoe hij aan een postadres kon komen, dan was er weer vanalles mogelijk. Maandag gaan we samen naar de gemeente. Nu lekker dromen.