Een wekker 6-1-2026

 Ik zit in de bieb en ben net gevraagd om mee te gaan sleeën met twee mooie vrouwen, vrouwen waar ik in het verleden fantasieën over heb gehad. Helaas had ik net een kopje koffie besteld maar ze zeiden waar ze heen gingen dus ik kon later aansluiten. Dit zijn ongekende taferelen. Ik zou vanmiddag hebben moeten werken. Maar ik kon niet wakker worden. Ik werd om acht uur precies wakker, op de tijd dat ik aanwezig had moeten zijn. Ik kon geen wekker zetten. Ik had geen wekker. Dus ik deed alsof ik niet wist dat ik moest werken, totdat ik gebeld werd door een collega die mijn naam had zien staan. 'Yo waar ben je gast?'
   'Thuis? Watdan?'
   'Ik had je naam zien staan, ik dacht dat jij dat was.'
   'Oh echt? Ik dacht dat ik morgen moest beginnen.'
   'Bel ze maar even op en zeg dat ik je gebeld heb.'
   'Is goed man, bedankt.' Dus belde ik naar het postkantoor. Er was post dat bezorgd moest worden.
   'Henk.' sprak de man.
   'Freek.' Sprak ik.
   'Oh hey Freek.'
   'Ik werd net gebeld dat ik moest werken maar ik dacht dat ik morgen moest beginnen. Wat is het?'
   'Ja je moest vandaag beginnen, maar maakt niet uit. We zien je dan morgen wel. Gaan we effe tosti Elvis bouwen.' zei die.
   'Ey bedankt vent. Tot morgen.'
   'Gaat Ciauo je inwerken.'
   'Leuk.' Tot morgen.
   Ik hing op en ging naar buiten, op zoek naar een wekker. Ik bezocht meerdere kringloopwinkels, waar ze geen luide wekkers hadden. 'Ik heb een luide wekker nodig.' zei ik aan de kassa. Je kunt me geen luide wekker geven, trut? Oké dan ga ik wel weer ergens anders heen. Ik nam wat kopjes en een boek, stopte het in m'n tas en liep de winkel uit. Tot de volgende keer. Een beetje aangeslagen liep ik naar de volgende kringloopwinkel, door de sneeuw. Ik liep door naar de plek waar ik wel eens vrijwilliger was. Ik werd herkend. Maar ze was te druk met de telefoon. Ze hadden geen wekkers, maar wel een piano dus ging ik er even achter zitten. Ik bestelde een broodje en een koffie en liep naar een andere kringloop winkel. Ik genoot van het broodje op mijn eigen manier, het was niet een super lekker broodje, maar hij was ook niet vies of zo. Het was een beetje een grijs broodje. Ach ja, de volgende kringloop had ook geen wekker. Ik stond binnen en werd een beetje gek van binnen. Ik stuiterde naar de Hornbach, geen wekker. Dus nam ik een zaklamp en een lamp mee. Met een fijne dag en de vraag of ze me door het poortje wilde laten. 'Ik heb geen wekker kunnen vinden.' Lachte ik, en ze liet me door. 'Fijne dag.' Een beetje chagrijnig liep ik terug naar huis. Ik ga zo maar eens naar die meiden.
   Maar eerst nog het benoemen waard. Er kwam iemand, een dame van de woningcomissie langs om een praatje te maken. We hadden alleen niks om over te praten. Dus we zaten in de woonkamer en praatten over wekkers. Op Temu hadden ze nog wel wekkers. Dus ik bestelde er drie. 'Drie?' vroeg ze.
   'Ja, dan weet ik zeker dat ik wakker word.'
   'Oké, dat lijkt me niet zo handig.'
   'Achja.'
   Ze keek me aan met vragende ogen.

   'Wat wil je? Zullen we muziek maken?' ik pakte m'n gitaar en speelde wat liedjes. Ze vroeg of ik Jon Bon Jovi kon spelen. Ik zocht de akkoorden op en begon te spelen. 'It's my life.' Ik zag haar kijken met zo'n gezicht. Die wilde echt geneukt worden. Maar ze was m'n woningbegeleider. Dus er zat een stigma op. 'Geil nummer, vind je niet?' vroeg ik.
   'Ja heh?' Ze had echt even het gezicht van een slet, zo'n vieze geile blik. Ja ja. Maar ze moest gaan. Ze pakte haar spullen en deed haar schoenen aan. Ze liep door de gang en vlak voordat ze de deur open deed haalde ik m'n lul uit m'n broek. Ik sloeg hem tegen de muur. En toen hoorde ik de deur dicht gaan. Ze had waarschijnlijk een vriend of zo. We zagen elkaar donderdag weer. En ik ook, ik ga nu sleeën met die dames.