Vrijdag 3-1-2026

 Er was zonet iemand die kwam koken, een Oekraïense ravioli. Het was best lekker en ik heb er weer honger van gekregen. Het is kwart voor twee 's nachts. Ik schrijf  nog even de blog, alsof ik op reis ben en iedere avond de blog bij houd. Vanochtend was het allemaal wat wisselvallig met een kopje koffie, een douche en een doodswens. Maar ik heb mezelf er weer uitgesleept door gewoon naar de volgende afspraak te gaan met m'n woningbegeleider en arts. Ik was wel blij dat ze me even hebben geholpen. 'Je moet stoppen met de alcohol.' werd me aangeraden door de arts en ik zou ook eens even een krentenkakker zijn. Ze hadden het over leuke spelletjes quatrckle of zo. En ik wilde dat spelletje wel eens proberen. Het kwam er ook op neer dat ik Gintaras m'n huis uit moest schoppen omdat ik anders zelf het huis uit moest. Ik zei: 'Ja.. jaa... jaaa...' ik was te depressief om er een paar fucks om te geven. Ik zocht het licht. Koken! Ik zou die avond even wat lekkers gaan koken! Ik zette het op m'n planning dat ik ging koken, en dat ik die avond even lekker ging schrijven en een leuk filmpje ging kijken. Ik had nog niet opgegeven! Ik vond nieuwe zin.
   De afspraak was voorbij en ik fietste terug, even langs de apotheek en naar huis, waar ik een wasje en een afwasje deed, belde Nelis op om lekker te gaan wandelen een stukje. We wandelden even, Nelis stond te ouwehoeren met een paar mensen voor de Albert Heijn toen ik hem zag. Dat kon die wel. We liepen de stad in, over de fietsbrug en langs de kraampjes op de grote markt, we zagen de dingen en de andere dingen. Van die grote dingen, kleine dingen. Van die jeweetwel dingen. Echt van die grote fijne dingen. Van die omgedraaide dingen, die rond de maagstreek zitten. Zoals een zak aardappelen, zo in de buik. Tja, zo kom je ze wel eens tegen. Anyway, we liepen door de winkelstraat en zagen mensen lopen. Slava stond te spelen met zijn gitaar en stem. Hij kreeg een aantal briefjes geld van mensen, ik gooide ook 2 euro in zijn pet. Hij deelde chocolaatjes uit aan mensen die hem geld gaven en zei: 'Heppie nieuwjeer!' Een ware aanwinst voor Nederland, deze Oekraïener. Nelis en ik liepen door naar een parfumwinkeltje. Nelis kocht een parfum voor vijftig euro en zei: 'Zo, dan heeft die vrouw ook weer een verkoop gemaakt.'
   'Had je wel parfum nodig?'
   'Nee.'
   'Oooooh.'
   Ik voelde me wel goed en we liepen nog een rondje verder langs de stadsmuur en weer terug naar het centrum. In de Mac kwamen we Slava weer tegen. Nelis en Slava konden ook goed met elkaar en ze praatten een beetje via google translate. Ze zeiden: 'Yo, maar wat dan?' En toen zei ik 'Muy drotum huy.' tegen het meisje die me de burger kwam brengen. Ze hield haar hand voor haar mond, geschrokken maar zichtbaar ook met een tikkeltje ondeugd achter die hand. 'Trekken piemel, betekent.' zei ze en liep naar de kassa. Ze was blond en had een piercing door haar wenkbrauw. 'Ze is zeventien.' zei Slava.
   'Shit! Ik ben geen pedofiel.'
   'Maar maakt niet uit, op die leeftijd neuken ze al hoor.'
   'Jaa, vooral die leuke blondines.'
   'Jaa absoluut.'
   We gingen naar mijn huis om te koken en thee te drinken. Gintaras zat er al achter zijn laptop om zijn lessen voor te bereiden. Hij had een lange grijze baard en een muts op, een vierkant brilletje en was klein van stuk en dun. Hij woonde al twee weken in m'n huis en ik vond het gezellig. Ik zal hem weg sturen wanneer er afspraken zijn met de woningcomissie, zodat ze niks weten. Ik kookte een pompoensoepje met pastinaak, wortel, rode biet en peterselie. Slava had Oekraïense ravioli en kvas meegenomen. 'Kvas, very good. No alcohol.' hij pakte de halve liter blikken en zette ze in de koelkast, schonk ze aan ons. Het was een soort gingerbeer, gemaakt van gefermenteerd brood, smaakte als een donker herfstbiertje, een beetje als een la chouffe maar dan alcoholvrij. We zaten op de bank met z'n drieën en we keken wat op onze telefoons na het eten. Ik had m'n benen over die van Slava heen en lag met m'n rug tegen de rand. M'n gevoelens gingen alle kanten op, van verschrikkelijk naar fijn naar liefde naar moeilijk. Het had vooral te maken met de pijn van het gebrek aan contac met m'n familie. 'Wij zijn jouw familie.' zei Slava en gaf me een knuffel. 'Look.' zei die vrolijk en wees naar Gintaras. Slava was sowieso altijd vrolijk. Hij sprong soms rond als Timon van Timon en Pumba en danste veel, hij liep soms als een breedbekkikker naar zijn fiets en zei dan heel hard: 'Psych!' Hij had altijd een fijn aura om hem heen. Soms zei die: 'Schreider.' Ik was blij en vond het fijn dat deze mensen om me heen waren. Ik appte Alies en ze hielp me om me weer in balans te brengen. Slava zat op de grote witte ligstoel en Gintaras zei: 'Heeeeh.' en gebaarde dat Slava op moest staan.
   Dit deed hij.
   Gintaras plofte neer in de stoel en ging wat lezen. Slava kwam naast me zitten en ik praatte met hem over hoe ik moest zeggen dat Gintaras binnenkort m'n huis uit moest. 'Just relaxed and keep quiet to the commissie.' Dat was ook mijn plan in eerste instantie. Slava stond op en ging naar huis toe, blijkbaar was het niet leuk genoeg hier. We hadden nog thee en kvas. Maar het was toch best leuk. Ik ging nog even de stad in om wat te schrijven. Op de terugweg liep ik een stuk om, gewoon om de lange weg naar huis te nemen. Ik liep wel lekker en kwam in een ritme, vlak voordat ik thuis zou komen. Ik vond het sonde om het ritme te stoppen dus liep een paar kilometer door. Er was muziek. Later in de avond hebben Gintaras en ik nog een filmpje gekeken, eentje met Jacky Chann. 'You know Jean Claude Van Damme? He's a good actor, not so good in normal movies, but very strong actor in action movies. He's Born in The Netherlands and grown up in Belgium.' ik vroeg hem wat hij nog meer deed. Ik vroeg hem over wat voor muziek er in de film gedraaid werd. Bach of Chopin of zoiets.' Waarschijnlijk verveelde ik hem ook want hij ging ook vroeg naar bed. Waarschijnlijk ben ik gewoon een hele saaie gast. Maar ik ben nu hier om drie uur 's nachts nog wel aan het schrijven. Ja, morgen weer een kans om Gintaras eens wat dingen te vragen over zijn zwerversbestaan.

Misschien is het een leuk idee om aan couchsurfing te doen, dat er hier iedere avond budgetreizigers komen. 

Reacties