boksen

Boksen is een oersport, wellicht de oudste sport die diep in ons instinct gegrafeerd zit. Het is een kwestie van overleven. Het gaat om titels afpakken van de nummer 1. En iedere keer als de nummer 1 speelt tegen een andere tegenstander, denkt de nummer 1: 'Hij wil de titel van mij afpakken.' Dat heeft nummer 1 Rico Verhoeven eens toegezegd in een interview. Zo motiveert hij zich voor een nieuwe tegenstander om hem helemaal de tyfus in te jagen. Ze slaan elkaar helemaal het leplazarus tot ze een ingevallen schedel hebben, een voorhoofd die geen ronding, maar een komische inham heeft. Boxers moeten het hebben van hun overlevingsmechanisme en een flinke dosis adrenaline, spierkracht. Waar anderen breinkracht gebruiken. Ze zitten letterlijk in een kooi opgesloten om maar gewoon te houwen, geen mogelijkheid om slim te zijn, of tactisch te spelen - iedereen die slim of tactisch was, was nooit die ring ingestapt - alleen maar uitdelen en incasseren. Ik heb op Lubach gezien dat wanneer sporters veel klappen op hun hoofd krijgen, hun brein veranderd van een pudding naar een papperige poreuze moes. Nou... ik liever niet. Alzheimer in een potje. Straks is het hele overlevingsmechanisme, dat nog ergens een plekje had in het centraal zenuwstelsel, ook nog verdwenen; wie weet waar dat mechanisme verborgen zit. Het zal wel niet in het brein zijn...
   Je staat in de ring, tegenover een tegenstander, bent gefocust, je ziet twee handschoenen voor je ogen waar je net tussendoor kunt kijken; dat lijkt me tenminste, want anders kun je je tegenstander niet zien. Je kijkt en bent niet bang, je ziet een beer van een vent voor je staan waarvan je weet dat hij je in elkaar wilt rammen, maar bent niet bang. Het publiek juicht je toe maar daar let je niet op, al geeft het wel een boost. Je mag niet verslappen, bent één met het moment. Je bent scherp. De tegenstander deelt een klap uit en raakt je tegen je handschoen, die naar achter klapt en je hoofd raakt. Auw. Wild sla je terug en raakt hem in z'n buik waardoor hij voorover duikt. Dit is je moment, van onderen, bam, op zijn neusbot. Hoe die gasten het voor elkaar krijgen om vol op iemand zijn kwetsbare gebieden in te beuken. Ik als softie zou echt te bang zijn om iemand pijn te doen. Maar dan is het een kwestie van je gevoelens negeren en knallen, door je gevoelens knallen. Misschien hebben die lui geen gevoelens, misschien is het enige dat ze voelen hun eigen kracht en energie en adrenaline, hebben ze teveel ballen. Maar ze worden ook voor hun kop geslagen en zien lichtjes, alsof je te hard perst. Hangen ze in de ring als een dolduizelige dronkaard. Maar als je de winnaar bent en je maakt iemand knock-out, is dat moeilijk, en euforisch? Je hebt gewonnen.