Avonturen van Fred

 Hallo! Ik was gister depressief in de ochtend. Ik liep door de zon over een paadje in het park en keek naar de treinen die voorbij reden. Ik ging op een bankje zitten en bleef kijken en ik voelde me zo kut, verward, door de ratten besnuffeld, er was niks dan rotzooi en mijn stemming was zo matig en ik wilde alleen maar dood, dacht aan m'n ouders en voelde me alleen maar slechter. Ik wilde weer contact en voelde me even beter, totdat de marteling weer begon. Ik liep maar gewoon door, was misselijk maar ik ging door, de zon tegemoet. Ik zag de zon vanaf de dijk en kreeg het inzicht. Ik stapte door en accepteerde alles, ik was oké, liep lekker door het zonnetje en kwam al snel weer terug thuis, waar Gintaras zat. Hij woonde al een week bij me, zat werk te doen op zijn laptop. 'Heeey'    'Hey man.'    Het was doorkomen deze dag, maar ik ging even naar Thomas om een soort spelletje te doen.    Ik pakte een flesje bietensap bij hem in de woonkamer en liet e...

 Ik zit in het bejaardentehuis, ofwel de bieb. Er zitten alleen maar bejaarden om me heen met een enkele hardwerkende Nederlander. Ik zit naast de trap, er is koffie en een koekje. Ik zit hier. Sommige mensen hebben haar, sommigen hebben koffie en er is er een met een krantje. Plots staat iedereen op, wat is er aan de hand, is de pauze voorbij? Buiten loopt een hele parade hardlopers met kerstverlichting om.  Vanochtend kwam Marit langs met haar grote ringoorbellen. Ze had donkere wenkbrauwen en een ovale vorm gezicht. Ze had een grijs pakje aan. En ik niet. Ik zei tegen der dat ze een mooi pakje aan had. Er is iets moois hier en ik moet dankbaar zijn voor het mooie van vanmiddag. Ik keek naar de vogels vanaf het bankje in het park. De zon was van goud aan de overkant van het water. Er waren allemaal vogels, zwanen, kievieten, eenden en andere drijvers. Een drijger. Er was een soort vogel die leek op een eend maar zeker iets anders was, die bleef niet goed drijven. Die zonk ee...

Ik was vandaag even in de stad met Slava. We zagen elkaar, hij stond bij de kerstboom in het centrum. Ik had net mijn spul gekocht. Slava had me een maand eerder geblokt omdat we mis waren gegaan met een bedrijfje dat we wilden beginnen; het was weer goed maar nu zijn we enkel collega's op straatmuziek vlak. We groetten elkaar met een knuffel en liepen de winkelstraat in. Er waren niet veel mensen in de stad. We speelden een paar liedjes, het was een zonnige middag, we zouden een uurtje zitten. Californication speelden we, Herman in de zon op het terras, A la la la long. Er liepen mensen voorbij, ze keken soms en soms bleven ze vooruit kijken. We keken elkaar aan vanuit het hart. Ik keek naar de huizen en de mensen. Deze maandagmiddag was grijs en grauw. We konden naar huis gaan met een bak thee en een leuke film, of zou er nog wat zijn? Er zat inmiddels 15 cent in de pet. Het boeide me niet, we speelden niet om het geld. We speelden om nog een beetje kleur uit deze dag te persen. ...

 Het is zaterdagavond in Zwolle in het café. Er lopen hier mensen rond, ze springen en klappen en schreeuwen elkaar in het gezicht. Ik probeer me te focussen. Er wordt gegeten en er worden magen gevuld met liefde.    Vanmorgen werd ik redelijk vrolijk wakker met een tomaat in mijn hoofd. Hij was rood en mooi en strak, echt zo'n knalrode tomaat met een groen stokje eraan. Ik had plots zin in tomaten en pakte er een paar uit de koelkast en at ze op. Hoe simpel kan het zijn. Toch? Ik pakte mijn tas, deed mijn schoenen aan en liep naar buiten, een rondje om de markt. Ik kwam bij de groentekraam en kocht een doos aardbeien en later een pak yoghurt in de Albert Heijn. Ze waren kerstpakketten aan het maken en vroegen of ik een product wilde kopen. Ze wenste me een hele fijne dag. Ik maakte een bakje yoghurt met aardbeien thuis, precies. Lekker yoghurt met aardbeien. Een kopje koffie en glas water. Ik was klaar om te knallen in de stad met m'n trommeldoos. Broeder Slava was er oo...

Ik ga iets schrijven over mijn wandeling Ik zat in de bieb, verhuisd naar de bieb, van de piep in de bieb naar de griep. Het was dezelfde avond, na deze schrijfsessie dat Nelis me kwam opzoeken voor een avondje stappen in de Bonobo, de lichten van de disco met lekkere billen. Overal waren kontjes en heupen die heen en weer gingen. We zaten aan een tweepersoons tafeltje aan de zeikant van de kroeg, wijdbeens met onze ruggen tegen de muur. We hadden een colaatje voor ons en zeiden niet zoveel. We keken naar gasten die keken, gladde mannen met sneaky glimlachjes die keken naar de dansende meisjes. Ze leunden op hun armen en benen en zaten op hun stoelen; de een keek achterom en de rest keek vooruit. Af en toe was er iemand die de schouders losgooide en een paar bewegingen maakte, maar de meeste mannen keken en zeiden af en toe iets tegen elkaar. Ze hadden nog net hun tong niet uit hun bek hangen.    Er was een bonkig vrouwtje met een heupbroekje en een panty, een tijgerprint shir...

 Ik ben een hark. Het was het  verhaal van de rode reizende bloedcel. Het celletje was een lichaamsdeeltje die te verwaarlozen was. Het kon ieder moment gebeuren dat het celletje uit het lichaam ging, maar het was zo lekker warm binnen. Het droeg een beetje opium met zich mee. Het werd een stoned celletje. Het had oogjes die half gesloten waren met weide pupillen en aderen die door het wit van de ogen stroomden. Het zweefde door het lichaam, mee met de warme stroom. Het enige dat het hoefde te doen was een zuurstofmolecuul brengen naar het brein en het omwisselen voor een koolstofmolecuul. Het was een eenmanstaak en het was een taak die alleen hij uit hoefde te vogelen. Hij hield niet zo van de andere bloedcellen want ze hadden allemaal hetzelfde dna. Hij wilde zich zo graag onderscheiden maar kon dat niet, dus droomde hij weg. Hij werd stoned, dag op dag en was zo eenzaam dat hij wegdroomde in een warme familie van hartcellen, die aan tafel zaten met zijn vieren en een bord e...